اختيار فرمود ، و هرگز از آن حضرت چيزى سؤال نكردند كه بفرمايد نه ، اگر بود عطا مىفرمود ، و اگر نبود مىفرمود چون به هم رسد خواهيم داد ، و هرگز چيزى را از جانب حق تعالى عطا نفرمود كه عطاى او را امضا نكند ، و گاه بود كه بهشت را ضامن مىشدند و عطا مىفرمودند ، و حق تعالى براى او تسليم مىنمود . محمّد بن مسلم گويد : بعد از آن حضرت دست مرا گرفتند ، و فرمودند : امام شما حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به روش بندگان مىنشستند ، و به روش بندگان طعام تناول مىفرمودند ، و به مردم نان گندم و گوشت اطعام مىفرمودند ، و به خانه مىرفتند و خود نان و زيت تناول مىفرمودند ، و دو پيراهن كنده سنبلانى مىخريدند ، و بهترش را به غلام خود مىپوشانيدند ، و زبون‌تر را خود مىپوشيدند ، و اگر آستينها از انگشتان مىگذشت مىبريدند ، و اگر پيراهن از كعب بلندتر بود كوتاه مىكردند . و هرگز دو امر بر آن حضرت وارد نشد مگر آنكه آنچه بر بدن دشوارتر بود اختيار مىفرمود ، و پنج سال پادشاهى مردم كرد از براى خود آجرى روى آجرى و خشتى روى خشتى نگذاشتند ، و هرگز زمينى را به اقطاع خود نگرفتند ، و سرخ و سفيدى از آن حضرت به ميراث نماند مگر هفتصد درهم كه از عطاهاى آن حضرت مانده بود كه مىخواستند براى خود كنيزكى بخرند ، و هيچ‌كس طاقت عبادت آن حضرت را نياورد ، و حضرت على بن الحسين عليه السّلام مطالعه مىفرمودند كتاب احوال حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را و به زمين مىگذاشتند و مىفرمود : كى طاقت اين عمل دارد « 1 » . و به سند ديگر منقول است كه : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روزى به نزد بزّازى

--> ( 1 ) بحار الانوار 16 / 277 - 278 ح 116 .